Een Peuter Die Boos Is Op Zichzelf ?!

























Gillen,huilen,schoppen,slaan.. vannacht werd Danny wakker en hij bleef daar
maar mee door gaan..pas uren later werd hij rustig.

​Wat was er aan de hand?
​Wat is het toch moeilijk om je peuter in zo’n verwarrende situatie te begrijpen.
​Het had vast en zeker te maken met de ochtend.
Een vriendin van me was langs gekomen met haar zoontje
die een half jaar ouder dan Danny is.
​Het zoontje ging rustig spelen met het speelgoed van Danny, er lag genoeg.
​Maar Danny wilde natuurlijk ook met alles spelen wat het zoontje pakte.
​Om “drama” te voorkomen gaf het zoontje vaak dingen maar aan Danny,
​maar Danny vond het zo lastig. Hij ging steeds huilen, wilde niet in de buurt komen
​en wilde soms ook het speelgoed niet aannemen
( Terwijl hij het eigenlijk wel wilde hebben ).
​Er waren momenten dat ze samen rustig met de treinen reden
op de baan en ineens ​sloeg Danny weer om.
​Wat moet ik hier nu mee?! Ik heb het maar laten gaan.
​En had hem al verteld dat ik snapte dat hij het niet zo leuk vond dat iemand
​anders ook met zijn speelgoed speelde.
​Hij begon ook wat moe te worden, dat speelde vast ook mee.

​Danny kan het soms heel erg moeilijk voor zich zelf maken..
​Hij wilt iets en als dat niet meteen gebeurt dan wilt hij het ineens niet meer.
​Maar van binnen wilt hij het nog wel en daar word hij dan weer boos om.
​Een interne strijd met zichzelf wat uitloopt in veel teleurstelling voor hem zelf.

​Een voorbeeld van vandaag.
​We waren in een schoenenwinkel, daar stond een auto waar je in kon zitten.
​Danny wilde er niet in. Buiten toe we naar de bushalte liepen begon Danny ineens te
​huilen, hij had toch wel in de auto willen zitten.
​Maar nu konden we niet meer terug want de bus kwam er al aan.
​Dit soort dingen gebeuren bijna elke dag, het aaien van een hondje
dat hij voorbij laat gaan,
​oma een knuffel geven bij het weg gaan, ga zo maar door.

​Hebben meer peuters hier last van?!
​Het is zo sneu om te zien hoe moeilijk hij het hiermee heeft.

​Anyway, ik had het over vannacht.
​We dachten eerst dat hij boos was omdat er iemand anders aan zijn speelgoed had gezeten,
​maar dat was het niet, toen misschien de gesneuvelde auto.. dat was het ook niet.
​Wat was het dan? Na doorvragen zei hij dat hij boos was op “Danny” ..
Au, boos op zichzelf.
​Dan breekt je hart, zo’n klein mannetje en nu al boos zijn op zichzelf.
​Op alle mogelijke manieren probeerde we hem te vertellen dat het niet erg was,
​wat er gebeurt was en dat het over en klaar was. Een andere keer een nieuwe kans.
​Maar helaas hielp niks en mochten we hem absoluut niet aanraken en troosten.
​Uiteindelijk heeft hij zichzelf in slaap gehuild. Iets waar ik absoluut niet tegen kan, 
​maar nu kon het niet anders, Danny wilde dit zelf.

​Ik hoop enorm dat hij hier doorheen komt en niet meer zo hard voor zichzelf is.

No Comments

Leave a Comment